سیستم ارتینگ زمین کردن یا اجرای چاه ارت یا همان در اکثر تأسیسات الكتریكی مخصوصا ,تأسیسات فشار قوی,از مهمترین و اساسی ترین کارهایی است كه باید برای حفاظت از افراد و همچنین تاسیسات و تجهیزات الکتریکی انجام شود. به طورکلی سیستم ارتینگ را به دو روش اصلی انجام می دهند. سیستم ارتینگ حفاظتی سیستم ارتینگ الکتریکی اهمیت اجرای به دلیل اینکه زمین هادی الکتریسیته می باشد,افرادی که در سطح زمین قرار دارند و در حال کار کردن با اجسامی باشند که نسبت به زمین دارای پتانسیل است, مخصوصا در زمانی که زمین مرطوب باشد, به دلیل ایجاد جریان برق دچار خطر احتمالی برق گرفتگی می شوند و صدمات جبران ناپذیری به افراد و همچنین خسارت های مالی به تجهیزات وارد می شود. به همین دلیل به صورت گسترده از جهت حفاظت افراد و تجهیزات استفاده می شود. مکان های مورد استفاده از سیستم ارتینگ از در اکثر مکان های عمومی و یا شرکتها استفاده می شود.به طور کلی از در ساختمانها، بیمارستانها، كارخانه ها، سیستم های مخابراتی و سیستم های اتوماسیون صنعتی تجهیزات و غیره اسستفاده می شود.

نیروی محرکه موتور آسانسورها سابقاً از موتورهای جریان مستقیم و توسط برق بود که برای این گونه موتورها از راه اندازهای گوناگونی همانند وارد - لئونارد استفاده می شد. با از دور خارج شدن موتورهای جریان مستقیم (DC) و معرفی موتورهای القایی سه فاز سالهاست که از سه فاز القایی یا آسنکرون و اخیراً از موتورهای مغناطیس دائم (PM) و یا سنکرون استفاده می شود. در این موتورها از مکانیسم لنت ترمز استفاده می شود که با استفاده از نیروی اصطکاک مانع از حرکت ناخواسته موتور در حالت توقف می شود. موتورهای القایی مورد استفاده در آسانسور به همراه گیربکس (جعبه دنده) و چرخ طیار به کار می روند. این موتورها در ابتدا دارای یک استاتور و تک سرعته بودند. این سیستم دارای اشکالاتی از جمله تکان شدید در هنگام کار بود. به خاطر همین تکان شدید بود که سرعت نهایی کابین در این موتورها کم بود. پس از مدتی موتورهای دوسرعته به بازار عرضه شدند. این موتورها دارای دو استاتور جدا گانه هستند که برای دو سرعت تند و کند به کار می روند. تعداد قطب استاتور دور کند معمولاً چهار برابر دور تند است که باعث می شود سرعت دور کند موتور یک چهارم دور تند باشد. در این نوع موتورها استارت کار موتور با دور تند است. دو عامل یعنی نیروی عکس العمل دنده ها در گیربکس و وجود چرخ طیار یا فلای ویل متصل به محور روتور موتورکه دارای لختی دورانی است، مانع از تشدید تکان

آسانسورهای وینچی نوعی آسانسور است که با زنجیر یا طناب فولادی آویزان شده و نیروی رانش به طریقی به غیر از اصطکاک به آن وارد می شود. در این نوع آسانسورها قاب وزنه وجود ندارد. + نوشته شده در جمعه هفدهم دی ۱۳۹۵ساعت 18:47 توسط شاهین خزایی |

امروزه آسانسورهای نیز جای خود را در بین کاربران خانگی باز کردهاند. در اروپا بیش از 70 درصد از آسانسورهای زیر 5 طبقه هیدرولیک استفاده می شوند که از محاسن این نوع آسانسورها میتوان به نرمی حرکت در استارت اولیه ؛ خرابی و استهلاک بسیار کم ؛ سهولت در عیب یابی و تعمیر ؛ ایجاد آسانسورهای زیبا و شیشه ای به دلیل حذف کادر وزنه و سیم بکسل ؛ احتیاج به سازه سبک ؛ عدم نیاز به موتورخانه در پشت بام ؛ ایجاد آسانسورهای باربر و سنگین با تنای بالاو زیبایی بام خانه و همچنین تراز شدن دقیق آن در طبقات اشاره نمود اما از محدودیتهای استفاده از این نوع آسانسورها میتوان به محدودیت در ارتفاع و کندی نسبی سرعت آنها و تنها قرارگیری در چاهک را اشاره کرد.( البته امروزه با استفاده از درایو و سیستم خنک کننده می توان به سرعت 1 متر به صورت معمول دست یافت. آسانسورهای هیدرولیک با فشار روغن و جک هیدرولیک کار میکنند. در آسانسورهای هیدرولیک به خاطر اینکه کادر وزنه وجود ندارد و سیستم جک هیدرولیکی باید تمامی کابین و مسافران را جا به جا کند نیاز به موتورهای قوی تری هست. در این آسانسورها یک موتور سه فاز غوطه ور در روغن به همراه یک شیرالکتریکی مخصوص که اصطلاحاً پاوریونیت نامیده می شوند وظیفه تامین فشار روغن برای جک هیدرولیک را داراست. برای راه اندازی موتور به خاطر وجود موتورهای قوی تر در صورت استفاده از درایو یا سافت استارت